Toen jullie voor co-ouderschap kozen, leek een ongeveer gelijke verdeling misschien de beste oplossing.

De kinderen konden veel contact houden met jullie allebei en de zorg werd verdeeld. Maar een regeling die eerst goed werkte, kan later steeds meer spanning geven.

Misschien raken de kinderen onrustig rond wisselmomenten. School, sport en vrienden zijn moeilijker te combineren. Of ieder verzoek om een dag te ruilen leidt opnieuw tot discussie.

Dan is het belangrijk om niet alleen vast te houden aan wat ooit is afgesproken, maar opnieuw te kijken naar wat de kinderen nu nodig hebben.

Co-ouderschap is geen doel op zich

Bij co-ouderschap verblijven kinderen ongeveer evenveel bij beide ouders.

Voor sommige gezinnen werkt dat goed. Maar een verdeling van 50/50 is niet automatisch de beste oplossing voor ieder kind.

Een schema kan op papier eerlijk zijn en in de praktijk toch veel onrust geven. Bijvoorbeeld door grote reisafstanden, veel wisselmomenten of communicatie die steeds vastloopt.

De belangrijkste vraag is daarom niet:

Hebben wij allebei precies evenveel dagen?

Maar:

Geeft deze verdeling onze kinderen voldoende rust en blijft zij in het dagelijks leven uitvoerbaar?

Een andere zorgverdeling betekent niet dat één ouder minder belangrijk wordt. Het betekent dat jullie opnieuw kijken naar wat nu beter past.

Waaraan merk je dat co-ouderschap niet meer werkt?

Een enkele moeilijke week betekent niet direct dat de regeling moet veranderen.

Kijk vooral of dezelfde problemen steeds terugkomen.

Signalen kunnen zijn:

• de kinderen raken gespannen rond wisselmomenten;
• zij vinden het heen-en-weer reizen steeds zwaarder;
• school-, sport- of kledingstukken raken voortdurend zoek;
• het schema sluit niet meer aan bij school, vrienden of sport;
• ieder verzoek om te wijzigen leidt tot discussie;
• de afstand tussen beide woningen kost veel tijd;
• één ouder kan de regeling door werk of gezondheid niet meer uitvoeren;
• de kinderen geven aan dat zij behoefte hebben aan meer rust.

Soms zeggen kinderen dat alles goed gaat, omdat zij geen van beide ouders willen teleurstellen. Let daarom niet alleen op wat zij zeggen, maar ook op hun gedrag rond wissels en veranderingen.

Wanneer het schema belangrijker wordt dan het kind

Bij spanning kan co-ouderschap steeds meer een rekensom worden.

Wie heeft welke dag? Wie heeft een uur minder gehad? Wanneer wordt een gemist weekend ingehaald?

Duidelijke afspraken zijn belangrijk. Maar wanneer iedere afwijking als verlies voelt, kan het schema belangrijker worden dan wat het kind op dat moment nodig heeft.

Een verjaardag, sportwedstrijd of schoolactiviteit past niet altijd precies binnen de afgesproken dagen.

Dat betekent niet dat de regeling voortdurend moet veranderen. Wel helpt het wanneer ouders kunnen kijken naar wat voor het kind prettig is, zonder iedere aanpassing direct te zien als tijd die moet worden teruggegeven.

De regeling is er voor de kinderen. Niet andersom.

Veel wisselmomenten passen niet bij ieder kind

Sommige co-ouderschapsregelingen hebben meerdere wissels per week.

Dat kan prettig zijn wanneer kinderen regelmatig contact met beide ouders nodig hebben. Maar vaak wisselen vraagt ook veel.

Kinderen moeten steeds opnieuw schakelen tussen twee huizen, routines en regels. Ze moeten onthouden waar hun spullen liggen en wie hen op welke dag ophaalt.

Oudere kinderen krijgen daarnaast steeds meer een eigen leven. School, vrienden, sport en een bijbaan kunnen moeilijk te combineren zijn met een strak wisselschema.

Een regeling die op jonge leeftijd goed werkte, hoeft daarom later niet meer passend te zijn.

Communicatie bepaalt hoeveel ruimte er is

Co-ouderschap vraagt niet dat jullie goede vrienden zijn.

Wel moeten noodzakelijke afspraken kunnen worden uitgevoerd zonder dat de kinderen tussen jullie in komen te staan.

Wanneer ieder bericht leidt tot irritatie, wantrouwen of discussie, worden zelfs kleine wijzigingen ingewikkeld. Denk aan ziekte, sport, schoolactiviteiten of het ruilen van een dag.

In dat geval helpt het soms om juist minder vaak te hoeven overleggen.

Maak afspraken concreter. Leg vast wie op welk moment verantwoordelijk is, wie haalt en brengt en hoe wijzigingen worden aangevraagd.

Lukt overleg nauwelijks nog? Dan kan parallel ouderschap soms meer rust geven. Ouders houden dan binnen duidelijke afspraken ieder verantwoordelijkheid tijdens hun eigen zorgtijd, met zo min mogelijk direct overleg.

Kan er bij co-ouderschap kinderalimentatie zijn?

Een ongeveer gelijke zorgverdeling betekent niet automatisch dat beide ouders financieel evenveel kunnen bijdragen.

De ene ouder kan meer verdienen dan de andere. Ook kunnen bepaalde kosten vooral door één ouder worden betaald, zoals kleding, school en sport.

Daarom kan ook bij co-ouderschap kinderalimentatie nodig zijn.

Een alimentatieberekening maakt duidelijk wat de kinderen nodig hebben, wat iedere ouder kan bijdragen en hoe de zorgverdeling wordt meegewogen.

Daarna kunnen jullie afspraken maken over een maandelijkse bijdrage, een kinderrekening of een combinatie daarvan.

Lees ook hoe kinderalimentatie wordt berekend.

Welke aanpassingen zijn mogelijk?

Als co-ouderschap niet meer werkt, hoeft de regeling niet altijd volledig te worden omgegooid.

Soms geven kleine wijzigingen al meer rust, zoals:

• minder wisselmomenten;
• wisselen via school;
• langere periodes bij iedere ouder;
• duidelijkere afspraken over halen en brengen;
• een andere verdeling tijdens schoolweken en vakanties;
• één duidelijke basis voor school en sociale contacten.

In andere situaties past een hoofdverblijfplaats bij één ouder met ruime en vaste contactmomenten bij de andere ouder beter.

Het uitgangspunt is niet welke verdeling voor ouders het eerlijkst voelt. Het gaat om een regeling die voor de kinderen haalbaar, voorspelbaar en rustig blijft.

Betrek kinderen zonder hen te laten kiezen

Kinderen mogen vertellen hoe zij de regeling ervaren.

Vraag bijvoorbeeld wat zij prettig vinden, welke momenten lastig zijn en of zij school, sport en vrienden goed kunnen combineren.

Vraag niet:

“Bij wie wil je liever wonen?”

Daarmee kan een kind het gevoel krijgen dat het één ouder moet kiezen en de ander afwijst.

De uiteindelijke verantwoordelijkheid blijft bij de ouders. De ervaringen van de kinderen geven wel belangrijke informatie over wat er in de praktijk nodig is.

Wacht niet tot ieder wisselmoment spanning geeft

Wanneer co-ouderschap niet meer werkt, betekent dit niet dat jullie destijds de verkeerde keuze hebben gemaakt.

Kinderen worden ouder en omstandigheden veranderen. Een goede zorgregeling mag daarom worden aangepast.

Wachten terwijl de spanning verder oploopt, maakt het vaak moeilijker. Ouders komen verder tegenover elkaar te staan en kinderen raken steeds meer belast door praktische problemen.

Bij Novida kijken we samen waar de regeling vastloopt, wat de kinderen nu nodig hebben en welke afspraken in het dagelijks leven wel uitvoerbaar zijn.

Zo ontstaat niet per se een gelijke verdeling, maar wel een zorgregeling die meer rust geeft en beter past bij de huidige situatie.

Werkt jullie co-ouderschap niet meer zoals bedoeld?

Plan een vrijblijvend gesprek en onderzoek welke zorgverdeling nu beter past bij jullie kinderen.